تاریخ انتشار: ۱۲:۰۰ - ۱۱ تير ۱۳۹۹ - 2020 July 01
کد خبر: ۱۵۵۴۲
اگر انقلابی کسی است که مقابل زیاده‌خواهی امریکا بایستد، دوستان لطف کنند بگویند مذاکره‌کنندگان دوره احمدی‌نژاد توسط امریکا تحریم شدند یا مذاکره‌کنندگان برجام؟
به گزارش تلنگر؛ سید حسین مرعشی در صفحه شخصی خود نوشت: ژنرال‌های مجلس بگویند راهکارشان برای رفع تحریم‌ها چیست؟ صادرات نفت را چگونه احیا می کنند؟ کسری بودجه را چگونه جبران می کنند؟ منابع ارزی را چگونه تأمین می‌کنند؟

در شرایط کنونی به نظر می رسد مجلس تصمیم گرفته تا راهبرد استفاده از مشکلات عمومی کشور به نفع منافع جناحی را در پیش بگیرد.

شاید برایتان جذاب باشد:

مگر سال ۹۶ نامزدهای اصول گرا  نمی‌گفتند که برجام تصمیم نظام بوده و هر دولتی هم در سال ۹۲ روی کار می‌آمد همین مسیر را می‌رفت؟ مگر نگفتند که برجام را حفظ خواهند کرد؟ خب سؤال ما از دوستان این است که چطور در زمان تبلیغات انتخاباتی و در شرایطی که اوضاع اقتصادی زیر سایه توافق هسته‌ای رو به بهبود بود، دولت را در برجام هیچکاره می‌دانستند، اما حالا چوب همان برجام را بر سر دولت می‌زنند؟

اینکه آقایان یک روز طرح خروج از برجام می‌دهند و یک روز می‌گویند باید از NPT خارج شویم؛ اگر خیلی اعتماد به نفس دارند و فکر می‌کنند حرف کل نظام را می‌زنند، طرح بیاورند و رأی بدهند.

اگر انقلابی کسی است که مقابل زیاده‌خواهی امریکا بایستد، دوستان لطف کنند بگویند مذاکره‌کنندگان دوره احمدی‌نژاد توسط امریکا تحریم شدند یا مذاکره‌کنندگان برجام؟ امریکا برای رفتن آقای احمدی‌نژاد به سازمان ملل محدودیت و تنگنا ایجاد می‌کرد یا برای رفتن آقای روحانی و دیپلمات‌های ایرانی در سال‌های اخیر؟

اگر می‌گویند انقلابی‌گری یعنی اینکه مذاکره‌ای نباید در سطح بین‌المللی داشته باشیم، ادامه آن را هم بگویند؛ یعنی به مردم بگویند این کارها هزینه‌هایی هم برای کشور و مردم دارد و مسئولیت آن را هم می‌پذیریم.

ما اگر برای یک سری ارزش‌هایی که این دوستان آن را والاتر از اقتصاد و پول ملی و زندگی مردم می‌دانند، وارد یک مبارزه بین‌المللی شدیم، باید تبعات و هزینه‌های آن را هم بپذیریم.

نمی‌شود که هم بابت اینکه فروش نفت از بین رفته و ما باید اقتصادمان را بدون نفت اداره کنیم خوشحال باشیم، هم وقتی دلار می‌شود ۲۰ هزار تومان، برایمان سؤال شود که چرا این‌طور شده. هر کاری لوازمی دارد و تبعاتی؛ انقلابی بودن در دنیای امروز با تعریفی که این طیف تندرو سیاسی دارند نتیجه‌اش فشار اقتصادی می‌شود.

سؤال خیلی ساده این است که الان دولت با یک کسری ۲۰۰ هزار میلیارد تومانی مواجه است؛ عزیزان انقلابی که این‌طور انتقاد می‌کنند، چه راهی برای رفع این کسری دارند؟ چگونه می‌خواهند آن را حل کنند؟

امروز کشور حداقل به ۱۵ میلیارد دلار ارز ۴ هزار و دویست تومانی برای تأمین دارو و نیازهای اولیه نیاز دارد تا این اقلام گران نشوند؛ مجلس انقلابی راه حلش برای تأمین این مبلغ چیست؟

خیلی‌ها و از جمله صداوسیما سال هاست دارند تبلیغ می‌کنند که باید با کشورها وارد مراودات ارزی دوجانبه شویم و دلار و یورو را از ارتباطات مالی خود با دنیا حذف کنیم؛ اما همین چند وقت پیش دیدیم که وقتی بحث پرداخت بدهی صداوسیما به شرکت‌های ارائه‌کننده خدمات ماهواره‌ای و قطع برخی شبکه‌های ایرانی پیش آمد، صداوسیما حاضر نبود جز دلار ارز دیگری بگیرد؛ خیلی از نمایندگان هم در موضوع طرف صداوسیما را گرفتند. خب مگر شماها نمی‌گفتید باید دلار را از مبادلات خود حذف کنیم؟ چرا خودتان با ارزهای دیگری که دولت می‌تواند در اختیارتان قرار دهد بدهی این شرکت‌ها را پرداخت نمی‌کنید؟
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:

سیاسی بازی
خاطرات یک انقلابی
آخرین اخبار
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین
شبکه های اجتماعی