تاریخ انتشار: ۰۹:۲۴ - ۰۳ مرداد ۱۴۰۰ - 2021 July 25
کد خبر: ۱۹۲۹۷
دلواپسان فضایی برای انتقاد ندارند؛ چراکه اصولگرایان تمام قدرت موجود در ارکان رسمی کشور را در اختیار گرفته‌اند.

به گزارش تلنگر، مبنای قدرت باید آراء مردم باشد و آرا مردم نیز بیشتر در نظام ریاستی و انتخاب رئیس جمهوری نمود پیدا می کند، یکدست شدن قدرت شاید کار مملکت را بهتر پیش ببرد اما قطعا خدمتی به دمکراسی کمک نمی کند. 

اگر در کشور احزاب قوی وجود داشته باشد و قدرت به نحوی تقسیم شده باشد که همه افکار را نمایندگی کند، شاید نخست وزیر نسبت به ریاست جمهوی گزینه بهتری باشد، امانباید واقعیت‌های موجود در ایران را نایدده گرفت. 

اگر پارلمان همیشه یک دست باشد و قوه مجریه هم بر اساس آن اداره شود این احتمال وجود دارد که همین ردپایی که از دمکراسی باقی مانده هم از بین برود.

در انتخابات 1400 هم ابراهیم که موردحمایت اصولگرایان بود با پایین‌ترین میزان مشارکت در تاریخ جمهوری اسلامی انتخاب شد و سرانجام با انتخاب محسنی اژه‌ای به‌عنوان رئیس قوه قضاییه قوای سه‌گانه تقدیم اصولگرایان شد.

اعلام برائت می‌کنند؟

پس از گذشت 8 سال از زمانی که محمود صندلی پاستور را تحویل داد؛ هنوز مشخص نشده است چه کسی مسئول مشکلات، تخلفات و رانت‌خواری‌های دوران بگم‌بگم است. چراکه اصولگرایان که همه را گوش‌به‌فرمان او کرده بودند؛ پس از 8 سال دفاع جانانه گفتند: کی بود کی بود من نبودم!

البته شکی در این نیست که یکدست شدن نظام باعث کاهش دعواهای رسمی و رسانه‌ای می‌شود؛ اما همین موضوع باعث افزایش رابطه، باندبازی و درنهایت رانت‌خواری و امثال بابک زنجانی می‌شود. 

در حقیقت این هماهنگی بیش‌ازحد باعث هم‌پوشانی دولت و مجلس و قوه قضائیه شده و ضمن لا پوشی ایرادات و خطاها، عملکرد هرکدام از این قوا را به‌واسطه رفاقت با قوا دیگر و رایزنی‌های پشت پرده ضعیف می‌کند.


نظر سردبیر:

در حقیقت از معایب دوره محمود و احتمالاً ابراهیم این است که این یکدستی باعث نادیده گرفتن خطاها و ضعف‌های دستگاه‌های اجرایی و آسودگی قوه مجریه از نظارت قوه مقننه و قوه قضائیه می‌شود و این موضوع برای مدیریت کشور و فرآیند توسعه و اصلاح امور جامعه زیان‌بار و خطرناک خواهد بود.

انتهای خبر // ا.م


شاید برایتان جذاب باشد:


ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:

سیاسی بازی
یک داستان
آخرین اخبار
پربازدید ها
شبکه های اجتماعی