تاریخ انتشار: ۰۹:۱۵ - ۱۰ مرداد ۱۴۰۰ - 2021 August 01
کد خبر: ۱۹۳۴۳
حسین عبداللهی : لباسی کهنه و پاره بر تن دارد، دست و پاهایش سیاه است بوی نا مطبوعش آزار می‌دهد، با همان وضع سوار اتوبوس می‌شود، کیسه زباله و ظرف غذا بر هر دو دستش، با یه بسمه الله در ظرف غذا را باز می‌کند تعارف می‌کند و چهار انگشتی، هر باری که غذا را بر دهان می‌گذارد خدا را شکر می‌کند، هر از گاهی نمه های اشک از چشمانش جاری می‌شود و از روزگار گله می‌کند، همین‌ها نگاه مسافران را به خود جلب می‌کند.

به گزارش تلنگر، بازی با احساس مردم یکی از شیوه‌هایی است که از گذشته تاکنون متکدیان بر موج آن سوار بوده‌اند و هر روز شیوه جدیدی را برای تحریک احساسات مردم انتخاب می‌کنند تا به وسیله آن پول‌های کلانی به جیب بزنند و در این راه نیز تاکنون موفق بوده‌اند.

شیوه‌های نوین در این راه و همچنین افزایش روزانه شمارمتکدیان گواه بر همین موضوع است اما این روزها متکدیان از شیوه‌های جدید و نادری استفاده می‌کنند که هیچ شباهتی به شیوه‌های قبل ندارد و بسیار دور از ذهن به‌نظر می‌رسد.

آدابی برای غذا خوردن ندارم؟

روز به روز به متکدیان شهر افزوده می‌شود و راه‌های تکدی گری نیز روز به روز تغییر می‌کند. این روزها شاهدیم که حتی تکدیگری به فضای مجازی هم راه یافته است اما همچنان هیچ اقدام اساسی برای این موضوع انجام نمی‌گیرد.

سال‌ها پیش متکدیان تنها در دایره مردانی قرار می‌گرفتند که در ظاهر یک پا نداشتند، دارای ضعف بدنی بودند یا حتی توان راه رفتن نداشتند، دست‌هایشان را به سوی دیگران دراز می‌کردند با عباراتی چون: به من عاجز کمک کنید، گدایی می‌کردند! بعد از آن کم کم پای زنان هم به میان آمد، زنانی که بیشتر کولی به نظر می‌رسیدند و لباس‌های کثیف و پاره‌ای بر تن می‌کردند و اسپند آتش می‌زدند یا در کوچه و خیابان کف بینی می‌کردند و از این طریق پول زیادی را به جیب می‌زدند!

آدابی برای غذا خوردن ندارم؟

داخل قطار زنانی را می‌بینیم کودکانی را به پشت خود بستند و با کلمات بازی می‌کنند، کلماتشان آنقدر زیباست که گویی آنان استاد ادبیات است.

شعار روز متکدیان

شوهرم زندانه، نان شب ندارم، فرزندم سرطان خون دارد، صاحبخانه من و بیرون کرده، دخترم مریضه پول ندارم، چند روز غذا نخوردم، بر دستان و پاها بوسه می‌زنند، التماس می‌کنند، آقا تو روخدا کمکم کن، در این میان اگر کسی کمک نکرد، کتک می‌زنند.

آدابی برای غذا خوردن ندارم؟

در پایان می‌توان به این نتیجه رسید که متکدیان از آغاز دولت روحانی با فکر و برنامه‌ای که داشتند توانستند پیشرفت کنند، اما آقای روحانی با خنده‌های ملیحانه کشور را با بحران اقتصادی مواجه کرد.

آدابی برای غذا خوردن ندارم؟

به نظرم اگر یک هندوانه فروش رأس امور بود وضع اقتصادی مناسبی داشتیم، چرا باید فکر کنیم یه تحصیل کرده فقط می‌تواند ناجی کشور باشد.

انتهای یادداشت//


ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:

سیاسی بازی
یک داستان
آخرین اخبار
پربازدید ها
شبکه های اجتماعی