تاریخ انتشار: ۰۸:۵۱ - ۳۱ مرداد ۱۴۰۰ - 2021 August 22
کد خبر: ۱۹۴۸۸
امیر محمدی: آمریکایی‌ها شرایطی را ایجاد کردند تا کشور دست طالبان بیافتد تا از میزان نفوذ ایران و فاطمیون در افغانستان کاسته شود.

به گزارش تلنگر؛ نفوذ عربستان، امارات و پاکستان بر طالبان بیشتر از ایران خواهد بود. امروز طالبان سرخوش از پیروزی‌های سریع، خود را وامدار ایران نمی‌داند و تصور می‌کنم نفوذ عربستان، امارات، پاکستان و حتی ترکیه در افغانستان افزایش خواهد یافت. ضمن اینکه طبیعتاً کشورهایی همچون تاجیکستان و ازبکستان و بخشی از قفقاز و پاکستان که ازنظر فرهنگ با ایران پیوندهایی جدی داشتند، متأثر از این شرایط تحولات منفی را تجربه خواهند کرد.

مناسبات بین‌المللی افغانستان که با رهبری امریکا شکل‌گرفته بود، بعد از بیست سال مقاومت به دلیل نداشتن استراتژی مبتنی بر وقعیات کشور ناموفق بود.

ناتوانی در داخل، تغییرات حزبی در روش‌های طالبان و افزایش بی‌حد هزینه‌ها و خسارات انسانی زیاد، امریکا را مجاب کرد از این کشور خارج شود. اما آمریکایی‌ها شرایطی را ایجاد کردند تا کشور دست طالبان بیافتد تا از میزان نفوذ ایران و فاطمیون در افغانستان کاسته شود.

دلیل این‌همه خوشحالی از یک باخت بزرگ را نمی‌فهمم. از هر زاویه‌ای که به ماجرا نگاه می‌کنم این جابجایی قدرت در افغانستان جز زیان برای ایران چیزی ندارد. ما که تا دیروز نگران مرز‌های غربی و جنوبی خود بودیم امروز باید نگران بزرگ‌ترین پهنه مرزی خود با کشوری باشیم که دو گونه هجمه به ایران دارد! نظامی و مهاجرتی!

بیرون راندن امریکا از افغانستان پای طالبان نوشته می‌شود؛ نه ایران. تلاش اغراق‌آمیز رسانه ملی برای وارونه نشان دادن یک باخت بزرگ یکی از آن معماهای ذهنی من است. شکی نیست که افزایش فشار ناشی از حضور گروه‌های تندرو در نوار مرزی کشور فشار کاری نیروهای نظامی در ایران را افزایش می‌دهد و موجب تقسیم امکانات نظامی و تقسیم‌بندی سطح مقاومتی در صورت درگیری می‌شود.

در کنار این مسئله موضوع آب مناطق سیستان و بلوچستان است که از طریق هیرمند تأمین می‌شد و ساخت صد در افغانستان باعث کم شدن و یا از بین رفتن حق آبِ ایران شده است. درست است که همه کشورهای دنیا دنبال منافع خود هستند؛ اما به‌طور منطقی مذاکره با ساختار دموکراسی محور به‌مراتب راحت‌تر از حکومتی تمامیت‌خواه است که اختلافات بنیادین در خصوص مسائل مذهبی با مردم ایران دارد.

طالبان این بار می‌خواهد هم حکومت کند و هم اعتقاداتش را توسعه دهد. محیط افغانستان برای داعش و دیگران محیط بهتری خواهد شد؛ لذا کار برای ایران سخت‌تر خواهد شد. با همه این‌ها این حجم پای‌کوبی برای پیروزی دشمن اعتقادی ما در مقابل دشمن سیاسی‌مان را نمی‌فهمم.

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود

زنهار از این بیابان این راه بی‌نهایت

انتهای یادداشت//

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:

سیاسی بازی
یک داستان
آخرین اخبار
پربازدید ها
شبکه های اجتماعی