تاریخ انتشار: ۰۹:۰۹ - ۲۱ مهر ۱۳۹۷ - 2018 October 13
کد خبر: ۷۹۸۱
نویسنده رمان تقدیری «بگذار تروا بسوزد» در جایزه پروین اعتصامی می‌گوید: داستان‌نویس حرفه‌ای کار خودش را می‌کند برای مجالس ادبی نمی‌نویسد اما وقتی کار پایان یافت مثل این است که بخواهند اثر را از کارگاهش که نوعی خلوت خودساخته است، بیرون ببرند.

به گزارش خبرگزاری تلنگر ؛ رمان «بگذار تروا بسوزد» اثر آناهیتا آروان پس از اینکه در جایزه ادبی پروین اعتصامی مورد تقدیر قرار گرفت، توجهم را به خودش جلب کرد. یکی از کارکردهای جوایز ادبی همین است که آثار را به جامعه معرفی کند.

رمان را توصیه می‌کنم بخوانید. نویسنده‌ای باسواد و مسلط به داستان پشت آن قرار دارد و بیش و پیش از هرچیز در روبه‌رو شدن با آن لذت خواندن به شما منتقل خواهد شد. اثری که شخصیت و اتفاقات آن متمایز است و جغرافیایی که اثر در آن اتفاق می‌افتد نیز در نوع خود جالب توجه است. نویسنده تلاش کرده قصه بگوید و شخصیت‌هایی باورپذیر برای خواننده بسازد.

شاید باید مرکزگریزی و همچنین آپارتمان‌گریزی را دو نکته دیگر در مورد رمان تقدیر شده آناهیتا آروان دانست. نویسنده‌ای که اثرش بدون هیاهو مورد توجه یک جایزه ادبی قرار گرفته و گمان می‌کنم در صورت توزیع مناسب با اقبال خوانندگان نیز روبه‌رو خواهد شد، زیرا شاخصه‌های بسیاری برای موفق شدن و کسب رضایت خوانندگان در خود دارد. ریتم این اثر هر خواننده‌ای را پای خود نگه می‌دارد و این نیز عامل مهمی برای یک اثر است که بتواند با خواننده ارتباط برقرار کند.

وقتی از او درباره زنانه‌نویسی پرسیدم، گفت که «نویسنده خوب بودن ملاک» است. آروان معتقد است که شخصیت‌های داستان هرکدام تنهایی خود را دارند. او با این گزاره که جذابیت نرسیدن عاشق به معشوق بیشتر از وصال است، مخالف است و آن را تاثیر ادبیات و فرهنگ سنتی ما می‌داند. همچنین در بخش دیگر از این مصاحبه عنوان می‌کند که هنر، رنج را به زیبایی تبدیل می‌کند.

در ادامه مشروح گفت‌وگوی فارس با این نویسنده را می‌خوانید.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:

از میان خبرها
خاطرات یک انقلابی
پربازدید ها
شبکه های اجتماعی