تاریخ انتشار: ۱۴:۵۷ - ۱۸ دی ۱۴۰۱ - 2023 January 08
کد خبر: ۲۳۱۰۴

نامه یک اجاره نشین به رهبر انقلاب

رشد روزافزون قیمت‎ها در بخش مسکن به حدی سرسام آور شده که مستاجران دیگر توان اجاره خانه ها را ندارند.

نامه یک اجاره نشین به رهبر انقلاب

به گزارش تلنگر به نقل از تجارت امروز: مردم روز به روز درمانده‌تر و فقیر‌تر می شوند و دولت ناکارامد نمیتواند رفاه مردم را تامین کند. مردم باید تاوان ندانم کاری‌ها و کم‌کاری‌های مسئولین را بپردازند و صاحبان سرمایه، بساز بفروش‌ها و دلالان مسکن هم سود‌های چند برابری ببرند؛ ‌این‌ها بخشی از نامه وارده یکی از مخاطبان این پایگاه خبری است که خطاب به رهبر انقلاب حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای درد و دل کرده و از مشکلات خود و جامعه گفته است:

به پاس امانت داری این پایگاه خبری دخل و تصرف کمی در نامه داشته که در حد ویراستاری و است و شکل محتوایی نامه حفظ شده است.

رهبر معظم انقلاب آقای خامنه‌ای

سلام

۱۰ ماه از سال ۱۴۰۱ گذشته و هیچ اتفاقی نیافتاده است. وضعیت بازار اجاره بهای مسکن کماکان بسیار آشفته است. بین کسبه و مردم جای افتاده که مبلغ رهن خانه یک دوازدهم قیمت منزل است و اجاره را با توجه به مبلغ رهن مشخص میکنند. اما مشکل وقتی ایجاد می‌شود که قیمت منزل مسکونی دو سال پیش ۵۰۰ میلیون بوده و امسال ۳ میلیارد تومان شده است.

در این وضعیت چطور ممکن است که رهن و اجاره پایین بیاید؟ لطفا نگاهی به سایت دیوار بیاندازید. قرارداد‌هایی که در ۱۵ سال گذشته با نرخ منطقی رشد داشته‌اند طی سه سال گذشته با رشدی نجومی همراه شده و قیمت اجاره بها به ۴ یا ۵ برابر افزایش پیدا کرده است. به نظر شما این روز‌ها شغلی بهتر از صاحب خانه بودن وجود دارد؟

آن‌هایی که پولدارند ۴ یا ۵ خانه میخرند و اجاره می‌دهند؛ این کار نه تجربه خاصی می‌خواهد و نه توانایی عجیبی؛ فقط پول می‌خواهد. خانه ملک او است؛ این روز‌ها خانه‌ها یا هتل آپارتمان می‌شوند و برای صاحبانشان درآمد آنچنانی به همراه دارند، یا اجاره میدهند و۴۰۰ میلیون ودیعه می‌گیرند و ماهی ۱۵ میلیون هم اجاره می‌دهند. هر ماه این مستاجر بیچاره کار میکند و سختی میکشد تا پول بی‌خانمان نشدن خانواده‌اش را بدهد.

وضعیت اجاره نشینی چنان آشفته است که باید دائم التماس صاحب‌خانه را بکنیم و تعظیم و تکریم کنیم که فقط قرارداد را تمدید کند؛ او هم هرچقدر دلش بخواهد روی اجاره بها می‌کشد و به کسی هم پاسخگو نیست. نه خدا را بنده‌اند و نه قانونی جلوی او را می‌گیرد. خدای ناکرده خطی به خانه بیافتد یا میخی به دیوار بزنی از ودیعه کم می‌کند و به جیب مبارک می‌گذارد.

دولت هیچ برنامه‌ای برای کاهش مسکن ندارد

دولت برنامه‌ای برای کنترل بازار مسکن ندارد قوانین حاکم بر اجاره بها قانون جنگل است بنگاه‌ها هم آتیش بیار معرکه شده‌اند برای سود خودشان گرانتر اجاره می‌دهند و گرانتر می‌فروشند، چون اساسا سود بنگاه در این کار است. دولتمردان هم که فقط به فکر خودشان هستند؛ مردم خانه ندارند خوب بخرند، اما چطوری معلوم نیست.

آقایان با زبان بی‌زبانی می‌گویند نمی‌توانید با این وضع منزلی اجاره کنید؛ اشکال ندارد، خوب بروید در چادر زندگی کنید. انگار نه انگار که این موضوع مهمترین مشکل معیشتی مردم است و اصلا شوخی بردار نیست.

دولت میل‌گرد، سیمان، آجر و مصالح ساختمانی رو گران می‌کند و انتظار دارد قیمت مسکن پائین بیاید. مدام به گوشمان می‌رسد که مصالح ساختمانی را به کشور‌های همسایه صادر می‌کنند. ظاهرا دولت وظیفه‌ای برای مسکن‌دار شدن ایرانی جماعت ندارد. در این وضعیت قیمت خانه چگونه باید ارزانتر شود الله و اعلم!

دولت به بهانه اینکه امر مسکن مربوط به مردم است و ما دخالت نمیکنیم زیر بار مسئولیت نمی‌رود، بعد از ۱۵ سال هنوز نتوانسته‌اند مشکل خانه‌دار شدن مردم را حل کنند تا ملت از زیر بار این اجاره بهای سنگین و ناعادلانه له نشوند. اصلا متولی و مدیریت خاصی برای امر مسکن در این دولت وجود ندارد. دولتمردان در ریز‌ترین مسائل مردم و شخصی‌ترین مسائل صاحب نظر هستند؛ چطور ممکن است که نتوانند بازار مسکن و اجاره را کنترل کنند.

کارگران با این وضعیت حقوق و دستمزد و هزینه‌ها چاره‌ای جز مردن ندارند!

۱۷ میلیون متر مربع زمین در این کشور وجود دارد؛ دریغ از یک متر قبر که قشر کارگر بیچاره بتواند در آن بمیرد. با این حقوقی که برای کارگر در نظر گرفته شده است حتی نمیشود منزلی اجاره کرد، خریدن زمین و خانه پیش کش.

دولت واقعا نمی‌خواهد کاری انجام دهد، چرا که خودش علت گرانی و تورم است. اجاره بهای خانه نسبت به پارسال ۴ برابر شده است. در چند سال گذشته دولتمردان مشکل خانه را حل نکردند که هیچ دائما ادعایبی اساس و وعده‌های بیخود می‌دهند.

نمایندگان مردم چرا کاری نمی‌کنند؟

کسی نیست وزیر را استیضاح کند و از وزیر توضیح بخواهد یا به ما توضیح دهد به کدام گناه به این روز افتاده ایم؟ چرا اینقدر بد مدیریت می‌کنند؟ چرا خانه نساخته اند؟ چرا اجازه دادند دلال‌های مسکن وارد ساخت مسکن بشوند؟ چرا خانه‌های خالی را وارد چرخه اجاره نمی‌کنند؟ چرا اجاره‌ها ۴ برابر شده است؟ چرا کسی امروز در ایران نمی‌تواند حتی یک قبر بخرد؟ می‌بینید که اجاره بها تقریبا ۴ برابر شده و خانه‌ها همچنان خالی و وضعیت اجاره مسکن بهتر که نشده بلکه بدتر هم شده است. تعداد خانه‌های اجاره‌ای نسبت به پارسال بیشتر نشده اگر هم درصد محدودی اضافه شده با قیمت‌های نجومی اضافه شده است. این موضوع نشان از فقر بیشتر دارد که نتیجه بی قانونی و عدم کنترل دولت و بی لیاقتی مسئولین امر مسکن است.

مردم روز به روز درمانده‌تر و فقیر‌تر می‌شوند و دولت ناکارامد نمیتواند رفاه مردم را تامین کند. مردم باید تاوان ندانم کاری‌ها و کم‌کاری‌های مسئولین را بپردازند و صاحبان سرمایه، بساز بفروش‌ها و دلالان مسکن هم سود‌های چند برابری ببرند. مسئولین در خانه‌های دولتی زندگی میکنند و مردم بینوا در کف خیابان یا پارک‌ها چادر زده اند یا پشت‌بام خواب شده اند. این عدالت نیست که مسئولین حوزه مسکن، نمایندگان مجلس و دولت از چنان رفاهی برخوردار باشند که درد مردم را نفهمند.

هل من ناصر ینصرنی؟

آیا کسی هست که مردم را محض رضای خدا یاری کند و فقط به فکر خودش و جیبش و پست و مقامش نباشد و قدم خیری برای بهتر شدن اوضاع مسکن بردارد؟ به نظر نمی‌رسد دولت عزم جدی در این خصوص داشته باشد. بانک‌ها پول‌های مردم را گرفتند و با خرید خانه و زمین و ملک و ... سرمایه گذاری کردند، برای جلوگیری از ورشکستگی خودشان ارزش ملک را تا ۴ برابر به صورت کاذب بالا برده‌اند.

ظاهرا دولت هیچ وظیفه‌ای برای تامین این مهمترین نیاز جامعه ندارد و فقط به فکر خودش می‌باشد و قانونی هم وجود ندارد برای افزایش اجاره‌بها در سال آینده، فقط مصوبه ۲۰ درصد که آن هم هیچ صاحبخانه‌ای آن را قبول ندارد.

مجلس هم هیچ قانونی در مورد افزایش ۲۰ درصد سالانه اجاره بها تصویب نکرده است، یعنی هر شخصی که صاحبخانه است ملک خودش است و مالک مال پس امسال می‌خواهد ۵ برابر اجاره بگیرد وهیچ مالیاتی هم نمی‌پردازد و یا اجاره ندهد و خالی بماند پس به کسی ربطی ندارد.

متاسفانه حدود تعداد زیادی از منازل مسکونی خالی هستند. دولت و مجلس کم کاری کرده‌اند قرار بود منازل مسکونی خالی از سکنه شامل مالیات سنگین شوند و قانون مشخصی تدوین شود که کسی نتواند از این اوضاع آشفته سوءاستفاده کند، اما اتفاقی نیفتاد.

این اتفاقات دقیقا مصداق گران فروشی و کم فروشی است و وقتی دولت کاری نکند یعنی تایید کرده که شما که صاحب خانه هستید و هر کاری که خواستید می‌توانید انجام دهید. مستاجر بدبخت در این شرایط چه کاری از دستش بر‌می‌آید؟ با این حقوق و شرایط فعلی خانه هم نمی‌شود خرید. مردم نمی‌دانند چه کار کنند و دیگر نمی‌شود این شرایط را تحمل کرد.

اصناف به مردم رحم نمی‌کنند

باید دولت، قوه قضاییه، مجلس، سازمان بازرسی و نهاد‌های زیربط کاری انجام دهند قبل از اینکه دیر شود و مردم آواره بشوند. قانون نباید به گونه‌ای باشد که هر چقدر دلش خواست بفروشد و یا اجاره بدهد.

این امر را دولت بر عهده اصناف گذاشته است. متاسفانه اصناف به مردم رحم نمی‌کنند. رییس اصناف بنگاه املاک مطمئنا به ضرر خودش کاری انجام نمی‌دهد باید قانون طوری تنظیم شده باشد که برای هر دو طرف معامله سود‌آور باشد نه به نفع اصناف و صاحبان خانه و مسکن.

جناب اقای وزیر نسخه شما برای خرید خانه این است که نخرید قیمت‌ها کاذب است، خریدار ندارد قیمت پایین آمده و حباب می‌ترکد. قبول، نمی‌خریم نسخه شما برای مستاجرین که در این اوضع با این حباب باید جابجا شوند چیست؟ آیا تدبیری اندیشیده‌اید که مستاجرانی که نزدیک ۶۸ درصد جامعه هستند چه راهکاری باید داشته باشند؟ یعنی دولت و مجلس زورشان به دلالان و بنگاه‌ها و صاحبین خانه می‌رسد؟

اصلا فکر نمی‌کنم دولت چنین قدرتی داشته باشد. اگر دولت و مجلس با قدرت در برابر بنگاه‌ها و صاحب‌خانه‌های نایستد هرج‌و‌مرج می‌شود. باید بنگاه‌های غیر‌قانونی و بدون مجوز فورا تعطیل بشوند، چون متاسفانه آتیش بیار معرکه بنگاه‌ها هستند که مدام در گوش صاحبان‌خانه‌ها می‌خوانند که قیمت‌ها را افزایش دهید. مالیات‌ستانی در این حوزه هم باید به گونه‌ای باشد که نگهداشت خانه خالی و عدم تمدید را برای صاحب‌خانه هزینه‌بر کند.

در کشور‌های اروپایی برای داشتن منزل مسکونی دوم باید تا ۷۰ درصد قیمت خانه دوم را مالیات بپردازند به همین خاطر کسی خانه دوم و یا به قول نماینده تهران ۷۰۰ یا ۲۵۰۰ منزل مسکونی ندارند، متاسفانه بعضی از صاحبخانه‌ها با اجاره دادن خانه یک راه درآمدی بسیار راحت پیدا کرده‌اند.

گویی در این کشور فقط مستاجرین باید به دنبال کار و زحمت باشند؛ البته با قوانین موجود تا الان صاحبین خانه‌ها هر کاری که خواسته اند انجام داده و کسی هم نتونسته اعتراضی بکند. می‌گویند: «مال خودمه و اختیارشو دارم. اجاره ۵ برابر، میخوای بمون نمیخوای برو هر جا میتونی.»

تا کی می‌خواهید به این شکل به مستاجر بیچاره فشار بیاورید؟ البته بماند که درصدی خیلی خیلی کمی هم بسیار با وجدان هستند و مشکلات مستاجر و شرایط نابسامان اقتصادی را درک میکنند و فقط درصدی ناچیز به مبلغ اجاره اضافه کرده اند، که اجرشان با خدا، هم در این دنیا و هم در آن دنیا.

ضمنا وام دادن به مستاجرین یعنی صاحب خانه با هر شرایطی که خواست خانه را اجاره بدهد و مستاجر هم هر چقدر لازم است با هر مشکلی که شده برود هر طور شده جور کند؛ غافل از اینکه هیچ مستاجری نمی‌تواند زیر بار این فشار دوام بیاورد، آن هم با این شرایط وام دادن که بانک‌ها به افراد معمولی جامعه خیلی سخت می‌گیرند و کنترل و نظارتی روی آن‌ها نیست!

دولتمردانی ۸ سال حقوق نجومی دریافت می‌کنند و در خانه‌های دولتی با ماشین و راننده دولتی از حساب بیت المال می‌چرخند نتیجه خدمتشان برای مردم چیست؟ اگر مشکلی وجود دارد چرا نمی‌گویند؟ اگر نمی‌توانند اوضاع را سروسامان بدهند چرا استعفا نمی‌دهند و که کسی بیاید که بتواند کشور را سامان دهد؟

رهبر معظم انقلاب؛ به نظر بنده اگر شما دستوری عاجل صادر نکنید تا این مشکل و مشکلات انباشت شده دیگر حل نشود؛ دولت کاری نخواهد کرد و به فکر مردم نیست.

انتهای مطلب/ی.ن

برچسب ها: نامه
ارسال نظر

فرهنگ و هنر
تیمچه
پربازدید ها
پربحث ترین عناوین
شبکه های اجتماعی