نحوه خواندن نماز ظهر عاشورا + متن نماز و تعداد رکعت

در این مطلب از تلنگر به‌صورت کامل و گام‌به‌گام نحوه خواندن نماز ظهر عاشورا را بررسی خواهیم کرد. نماز ظهر عاشورا یکی از اعمال پرفضیلت روز عاشورا و فرصتی ارزشمند برای تجدید عهد با آرمان‌های والای امام حسین (ع) و یاران باوفایش است. این نماز یادآور لحظه‌ای تاریخی در صحرای کربلاست؛ زمانی که امام حسین (ع) در اوج نبرد و سخت‌ترین شرایط، اقامه نماز اول وقت را فراموش نکرد و اهمیت بندگی و ارتباط با خداوند را به زیبایی به نمایش گذاشت. به همین دلیل، بسیاری از مسلمانان هر سال در روز دهم محرم، با اقامه نماز ظهر عاشورا یاد و پیام جاودان سیدالشهدا (ع) را زنده نگه می‌دارند.

اگر شما هم می‌خواهید بدانید نماز ظهر عاشورا چند رکعت است، چگونه خوانده می‌شود و متن کامل نیت، اذکار و اعمال مرتبط با آن چیست ادامه این مطلب را از دست ندهید!

نماز ظهر عاشورا چند رکعت است؟

نماز ظهر عاشورا یا نماز خوف، مثل نماز مسافر 2 رکعت است. یعنی انسان اگر در وطن هم باشد باید 2 رکعت بخواند.

نیت نماز ظهر عاشورا چیست؟

نماز را باید به قصد قربت یعنی برای اطاعت فرمان خدا انجام داد و لازم نیست نیّت را به زبان آورد. بهتر است در اوّل نماز از قلب بگذرانید، همین اندازه که اگر سؤال کنند چه می‏کنى، بتوانید جواب دهید که برای خدا نماز میخوانم کافی است.

نحوه خواندن نماز ظهر عاشورا

در شرایع الاسلام آمده است که :

1. امام جماعت، لشکریان را دو دسته کرده، یک گروه را در مقابل دشمن قرار می دهد.
2. دسته دوّم را برای اقتدا کردن به نماز فرا می خواند و یک رکعت را با این نمازگزاران خوانده،
3. پس از برخاستن، رکعت دوم را تا آن حدّ طول می دهد که گروه دیگری که قبلًا در مقابل لشگریان دشمن قرار داشتند، جهت اقتدا به او می آیند،
4. پس از رسیدن، آن دسته تکبیر گفته و با امام به رکوع می روند و پس از سجود، امام برای تشهد می نشیند و نماز گزاران جهت انجام دادن رکعت دوم بر خاسته، رکعت دوم را تمام می کنند و پس از تشهد به امام که تشهد را برای رسیدن دسته دوم طول داده، می پیوندند و با امام جماعت نماز را تمام می کنند.
5. در نماز سه رکعتی امام مخیر است که با گروه اول یک رکعت و با گروه دوم دو رکعت نماز را جماعت بخواند و یا به عکس با گروه اول دو رکعت و با گروه دوم یک رکعت.

متن نماز ظهر عاشورا

این نماز هنگام جنگ و به موقع تیر باران خوانده شده است. بنابراین میزان اهمیت امام خسین (ع ) به نماز را نشان می دهد. امام حسین (ع ) هنگام خواندن این نماز تکبیر گفتند، ذکر گفتند، سبحان الله گفتند، بحول الله و قوته اقوم و اقعد گفتند، رکوع و سجود کردند. در سوره نساء آمده است که :

«وَاذا کُنْتَ فیهِمْ فَاقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاهَ فَلْتَقُمْ طائِفَهٌ مِنْهُمْ مَعَکَ وَلْیَأْخُذُوا اسْلِحَتَهُمْ فَاذا سَجَدُوا فَلْیَکُونُوا مِنْ وَرائِکُمْ وَلْتَأْتِ طائِفَهٌ اخْری لَمْ یُصَلُّوا فَلْیُصَلُّوا مَعَکَ وَلْیَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَاسْلِحَتَهُمْ…»

و چون (ای پیامبر(صلی الله علیه واله)) میان مؤمنان (رزمندگان( هستی و برای آنها نماز به پا می کنی، گروهی از آنها با تو بایستند و سلاحهای خویش را برگیرند، و چون سجده کردند، عقبدار شما شوند گروهی دیگر که نماز نخوانده اند، بیایند و با تو نماز گزارند. آنها باید وسایل دفاعی و سلاحهایشان را (در حال نماز) با خود حمل کنند.

دعای بعد از نماز ظهر عاشورا

اللّٰهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِی فِی کُلِّ کُرْبَهٍ، وَأَنْتَ رَجائِی فِی کُلِّ شِدَّهٍ، وَأَنْتَ لِی فِی کُلِّ أَمْرٍ نَزَلَ بِی ثِقَهٌ وَعُدَّهٌ، کَمْ مِنْ کَرْبٍ یَضْعُفُ عَنْهُ الْفُؤادُ، وَتَقِلُّ فِیهِ الْحِیلَهُ، وَیَخْذُلُ عَنْهُ الْقَرِیبُ وَالْبَعِیدُ، وَیَشْمَتُ بِهِ الْعَدُوُّ، وَتُعْیِینِی فِیهِ الْأُمُورُ أَ نْزَلْتُهُ بِکَ، وَشَکَوْتُهُ إِلَیْکَ راغِباً فِیهِ عَمَّنْ سِوَاکَ فَفَرَّجْتَهُ وَکَشَفْتَهُ وَکَفَیْتَنِیهِ، فَأَنْتَ وَ لِیُّ کُلِّ نِعْمَهٍ، وَصاحِبُ کُلِّ حاجَهٍ، وَمُنْتَهَىٰ کُلِّ رَغْبَهٍ، فَلَکَ الْحَمْدُ کَثِیراً، وَلَکَ الْمَنُّ فاضِلاً.

بِحَقِّ یس وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ، وَبِحَقِّ طهٰ وَالْقُرْآنِ الْعَظِیمِ، یَا مَنْ یَقْدِرُ عَلَىٰ حَوائِجِ السَّائِلِینَ، یَا مَنْ یَعْلَمُ ما فِی الضَّمِیرِ، یَا مُنَفِّساً عَنِ الْمَکْرُوبِینَ، یَا مُفَرِّجاً عَنِ الْمَغْمُومِینَ، یَا راحِمَ الشَّیخِ الْکَبِیرِ، یَا رازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ، یَا مَنْ لَا یَحْتاجُ إِلَى التَّفْسِیرِ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَافْعَلْ بِی کَذا وَکَذا.

به‌حق یس و قرآن حکیم و به‌حق طه و قرآن عظیم، ای که بر نیازهای خواهندگان توانایی، ای که آنچه در باطن است می‌دانی، ای خارج کننده غم و اندوه از گرفتاران، ای گشاینده غم از غمناکان، ای رحم کننده به پیرمرد، ای روزی دهنده به کودک صغیر، ای که نیاز به تفسیر نداری، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با من چنین و چنان کن.

و حاجت خود را بخواه.

داستان و ماجرای نماز ظهر عاشورا

سیدبن طاووس درباره داستان نماز ظهر عاشورا اینگونه می گوید:

در هنگام ظهر عاشورا یکی از اصحاب امام حسین (ع ) به نام ابوثمامه صیداوی به امام حسین (علیه السّلام) اینگونه گفت :جانم فدای شما… این دشمنان به شما نزدیک شده اند، و لحظاتی بعد به شهادت می رسید، به خدا سوگند تا من زنده ام از شما حمایت می کنم، اکنون وقت نماز است، دوست دارم هنگام ملاقات خداوند، نماز ظهر را خوانده باشیم.

حضرت سر به آسمان بلند کردند و فرمودند:«ذکرت الصّلاه جعلک الله من المصلّین نعم اوّل وقتها»، خداوند تو را از نمازگزاران قرار دهد، ما را به یاد نماز انداختی، آری اکنون اوّل وقت نماز است، سپس به یاران خود فرمود: از اینان بخواهید چند لحظه دست از جنگ بردارند، تا ما نماز بگذاریم.

حصین بن نمیر بی شرمانه گفت:نماز شما پذیرفته نیست.
حبیب بن مظاهر بر او تاخت و از اسب به زمین افکندش، و شمشیر کشید تا او را به قتل برساند، یاران امام به فریادش رسیدند و از مهلکه نجاتش دادند.
امام (علیه السّلام) به نماز ظهر ایستاد، دو تن از یاران دلیر امام به نام های زهیر بن قین، و سعید بن عبدالله در مقابل نمازگزاران ایستادند، تا از آنان محافظت نمایند.

سعید بن عبدالله حنفی سینه و سر و صورت خود را سپر آن حضرت و یاران او قرار داد تا نماز بخوانند، و چون زخمها بر بدن او فراوان شد و نتوانست روی پای خود بایستد بر زمین افتاد، در حالی که می گفت:«خدایا ایشان را همانند قوم عاد و ثمود از رحمت خویش دور گردان، و پیامبرت را از طرف من درود فرست و این درد و زخمی را که به من رسیده به او ابلاغ فرما که هدف من در این کار یاری فرزند پیامبر تو بود.»

آن گاه روی خود را به سوی امام (ع) کرده عرض کرد:«آیا به عهد خود وفا کردم؟»

امام (ع) فرمود:«آری تو در بهشت پیش روی من هستی!»

اهمیت و ثواب نماز ظهر عاشورا

نماز ظهر عاشورا نشانه آن است که امام حسین (ع) تا چه به نماز و عبادت با پروردگار خود اهمیت می دادند. امام حسین (ع) شب قبل از روز عاشورا از حضرت عباس (ع) خواستند تا نزد دشمنان بروند و از آن ها بخواهند شب را آرام گذارند تا آنان بتوانند شب را به عبادت و راز و نیاز با پروردگارشان بگذرانند. اینگونه شد و حضرت ابولفضل این خبر را به دشمنانشان برد. و تمام آن شب را امام حسین (ع) و یارانشان مشغول عبادت و استغفار از خداوند بودند. به همین دلیل است که در روز عاشورا میان تیرباران و سوارانی که به دور آنان حلقه زدند آن حضرت نماز ظهر را به جای آوردند.

انتهای مطلب / ف.ر