مضرات خوردن جگر خام + واقعیت هایی که باید بدانید!
خوردن جگر خام ممکن است وسوسهانگیز باشد اما واقعیتهایی وجود دارد که سلامت شما را تهدید میکند و هرگز نباید نادیده گرفته شوند.
در این مطلب از تلنگر بهطور کامل و علمی به مضرات خوردن جگر خام پرداختهایم تا با آگاهی کامل از لذت خوردن آن بهره ببرید و سلامتتان به خطر نیفتد. جگر غذایی محبوب و مغذی است اما آیا میدانستید خوردن آن به صورت خام میتواند سلامتی شما را به خطر بیندازد؟ از انگلها و باکتریهای پنهان گرفته تا مسمومیت غذایی و آسیب به کبد، واقعیتهایی وجود دارند که باید قبل از خوردن آن بدانید.
انگل «لینگواتولا سراتا» یا کرم زبانی شکل یکی از انگلهای مشترک بین انسان و دام است که شکل نابالغ آن انسان و سایر دامهای اهلی نظیر گوسفند و گاو را آلوده میکند. آلودگی کبد (جگر) دامها به انگل نابالغ از نظر بهداشت عمومی بسیار مهم است. اگرچه جگر دامها مهمترین محل استقرار انگل نیست، اما با توجه به بازار مصرف بالای این محصول اهمیت بسیاری دارد. انگل نابالغ به رنگ سفید مایل به خاکستری و طولی در حدود 5 میلیمتر بوده و بیشتر بافت ناحیه حلق انسان را آلوده میکند.
جگر یکی از غذاهایی است که متخصصان تغذیه نسبت به آن نظرات مختلفی دارند ، برخی بر این عقیده اند که خوردن جگر برای کسانی که فقر آهن دارند بسیار مفید می باشد و عده ای نیز بر این باورند که جگر می تواند عامل بروز برخی بیماری ها باشد.وقتی برای گردش به برخی مناطق تفریحی سری می زنیم، جگرکی هایی را می بینیم که با قرار دادن یک منقل فلزی، کمی زغال و بادبزن در فضای باز، دل و جگر را به سیخ می کشند. دل و جگرهایی که اغلب بیرون از یخچال نگهداری می شوند و معلوم نیست سالم اند یا بیماریزا!
مضرات خوردن جگر خام
در ادامه برخی از مضرات خوردن جگر خام را برای شما آماده کرده ایم که به شرح زیر است:
1. خطر ابتلا به انگلها و باکتریها
جگر خام میتواند محل تجمع باکتریها و انگلهای خطرناک مانند توکسوپلاسموزیس، هلیکو باکتر و سالمونلا باشد. این میکروبها ممکن است موجب اسهال، استفراغ، تب و مشکلات گوارشی شدید شوند.
۲. مسمومیت غذایی
مصرف جگر خام یا نیمپز احتمال ابتلا به مسمومیت غذایی را افزایش میدهد. علائم مسمومیت شامل تهوع، استفراغ، درد شکم و ضعف عمومی است و در موارد شدید ممکن است نیاز به درمان بیمارستانی داشته باشد.
۳. آسیب به کبد و کلیه
جگر بهطور طبیعی حاوی ویتامینها و مواد معدنی غلیظ است. خوردن آن خام و بیش از حد میتواند منجر به اضافه بار و آسیب به کبد و کلیهها شود.
۴. ابتلا به بیماریهای ویروسی
جگر خام ممکن است ویروسهایی مانند هپاتیت A و هپاتیت E را منتقل کند. این ویروسها موجب التهاب کبد و مشکلات جدی سلامتی میشوند.
۵. افزایش خطر کمخونی یا فقر آهن (در برخی شرایط)
با اینکه جگر سرشار از آهن است، مصرف خام آن میتواند جذب نامناسب ایجاد کند و در برخی افراد موجب مشکلات گوارشی و عدم تعادل آهن در بدن شود.
۶. مشکلات گوارشی و تهوع
چربی و بافتهای خام جگر برای معده سنگین است و ممکن است باعث سوزش معده، تهوع و دلپیچه شود.
۷. خطر مسمومیت با ویتامین A
جگر بسیار غنی از ویتامین A است و مصرف زیاد آن به صورت خام میتواند منجر به سمیت ویتامین A شود که علائمی مانند سرگیجه، تهوع، خشکی پوست و حتی مشکلات کبدی دارد.
روش انتقال بیماری از طریق خوردن جگر خام
مصرف جگر به صورت نیمپخته یا خام رایجترین راه ابتلای انسان است ، در برخی از جگرفروشیها ممکن است بنا به پسند بعضی از مصرفکنندگان، حرارت کافی جهت کباب کردن جگر تامین نشده و قسمتهایی از محصول به صورت نیم پخته عرضه شود. از سوی دیگر در برخی از مناطق ایران، خوردن خام یا کمپخته جگر دامها توسط زنان بارداری که معتقدند خوردن آن برای رشد جنین مناسب است رواج دارد. همچنین در مواردی مشاهده شده است که بیماران مبتلا به کم خونی مزمن، جگر را به صورت خام مصرف میکنند که این امر خطری برای انتقال آلودگی محسوب میشود.
علائم و درمان بیماری ناشی از خوردن جگر خام
معمولا آلودگی انسان منجر به سرفه، عطسه، سردرد و آبریزش بینی میشود. در مواردی نیز احتمال دارد انگل نابالغ به چشم مهاجرت کرده و موجب اختلالات بینایی گردد.در چنین شرایطی، جداسازی انگل از طریق جراحی و تجویز آنتی هیستامینها از موثرترین راههای درمانی هستند. متاسفانه تاکنون به منظور جلوگیری از ورود فرآوردههای گوشتی آلوده از کشتارگاهها به بازار مصرف، روشی استاندارد و عملی شناسایی و تدوین نشده است. لذا مهمترین راه پیشگیری از ابتلا، پرهیز از مصرف جگر خام یا نیمپخته میباشد. همچنین توصیه میشود قبل از مصرف جگر کبابی از پخت کامل تمام قسمتهای آن اطمینان حاصل شود .
توصیه های ضروری
- جگر سیاه محل تجمع و دفع مواد زاید، سموم شیمیایی، داروهای هورمونی و… است. به همین دلیل احتمال دارد پسماند برخی از این ترکیبات در بافت چرب جگر دام اندوخته و برای سلامت مصرف کننده مضر باشد. قلوه نیز از این موضوع مستثنی نیست. بنابراین بهتر است از احشای دام های جوان تر که احتمال تجمع سموم در آن کمتر است، استفاده شود.
- به دلیل آن که ویتامین A جگر بیش از حد نیازبدن است، مصرف مکرر آن می تواند با انباشت ویتامین A در کبد مصرف کننده موجب آسیب دیدگی وکاهش عملکرد این عضو شود. خوب است بدانید تجمع ویتامین A جگر در بدن زنان بارداری که مرتبا برای رشد جنین خود از این محصول استفاده می کنند، می تواند خطر نقایص مادرزادی را افزایش دهد و مصرف کننده را دچار نوعی مسمومیت سازد.
- افزایش آهن جگر در مردان می تواند زمینه افزایش هموسیستئین را در بدن فراهم کرده و منجر به بروز بیماری های قلبی ـ عروقی شود. از سوی دیگر، آهن می تواند با تجمع در بافت کبد و کلیه موجب ناکارایی این ۲ عضو شود.
- احشای دام سرشار از اسیداوریک و باز آلی پورین هستند که می توانند زمینه ابتلا به نقرس و اسید اوریک بالا را فراهم کنند.
- دل، جگر و قلوه به دلیل چربی های اشباع و کلسترول بسیار بالا می توانند منجر به پرفشاری خون، افزایش کلسترول و نارسایی کلیوی شوند و با ایجاد پاسخ های التهابی در بدن عوارض بیماری های مفصلی و آرتریت روماتویید را ناگوارتر سازند.
