پی ام اس چیست؟ + علائم سندروم پیش از قاعدگی(pms)

پی ام اس چیست؟ سندروم پیش از قاعدگی یا PMS تجربه‌ای است که بسیاری از زنان هر ماه با آن روبه‌رو می‌شوند و می‌تواند جسم و روح آنها را تحت تأثیر قرار دهد. در این مطلب از تلنگر، با بررسی دقیق پی ام اس و علائم آن، شما با نشانه‌ها، دلایل و راه‌های مدیریت این دوران آشنا می‌شوید تا بهتر بتوانید بدن و احساسات خود را درک کنید.

دوره پی ام اس چیست؟ پی ام اس مخفف چیست؟

سندرم پیش از قاعدگی (PMS) ترکیبی از علائمی است که بسیاری از زنان حدود یک یا دو هفته قبل از قاعدگی خود مشاهده می کنند. بیشتر زنان، بیش از 90 درصد می گویند که برخی از علائم قبل از قاعدگی مانند نفخ، سردرد و بدخلقی را دارند.

پی ام اس علائم و نشانه‌های مختلفی شامل تغییر خلق، پستان‌های حساس، تمایل به غذا، خستگی، حساسیت و افسردگی دارد.

علائم پی ام اس به صورت سیستماتیک ظاهر و تکرار می‌شوند. با این حال، میزان تغییرات فیزیکی و احساسی تجربه شده در PMS می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. با این وجود، توصیه می‌شود اجازه ندهید این مسائل بر زندگی شما مسلط شوند. مداخلات درمانی و اصلاح شیوه زندگی به کاهش علائم و نشانه‌های مرتبط با PMS کمک می‌کند.

پی ام اس همان پریود است؟

خیر. پی‌ام‌اس به مجموعه‌ای از علائم جسمی و روحی مانند حساسیت پستان‌ها، درد مفاصل، نفخ شکم، نوسانات خلقی، اضطراب و افسردگی اشاره دارد که ممکن است ۵ تا ۱۴ روز قبل از پریود شروع شود.

علائم پی ام اس چیست؟

علائم پی ام اس در زنان متفاوت است. ممکن است با علائم فیزیکی از جمله نفخ، ناراحتی شکم یا سینه و نوسانات خلقی مواجه شوید. علاوه بر این، علائم سندرم پیش از قاعدگی شما در طول زندگی شما تکامل می‌یابد. در زیر برخی از علائم دوران PMS ذکر شده است.

• خستگی
• نفخ یا ناراحتی شکم
• حساسیت در سینه‌ها
• سردرد یا ناراحتی کمر
• آکنه
• موهای بیش از حد چرب
• یبوست یا اسهال

دلیل ایجاد پی ام اس

اختلال پی ام اس از تعامل پیچیده بین عوامل هورمونی، شیمیایی و روانی ناشی می‌شود. در زیر به برخی از مهم‌ترین دلایل اشاره شده است:

نوسانات هورمونی

در طول چرخه قاعدگی، سطح هورمون استروژن و پروژسترون به طور طبیعی در نوسان است. این تغییرات می‌تواند بر مواد شیمیایی مغز، به ویژه سروتونین، که بر خلق و خوی تأثیر می‌گذارد، تأثیر بگذارد. کاهش سطح سروتونین ممکن است منجر به احساس افسردگی، تحریک پذیری و سایر تظاهرات روانی PMS شود.

تغییرات شیمیایی در مغز

همانطور که قبلاً ذکر شد، سروتونین یک انتقال دهنده عصبی است که در تنظیم خلق و خو، خواب و اشتها بسیار مهم است. تغییرات در سطوح آن می‌تواند منجر به تظاهرات روانی و جسمی PMS، از جمله اضطراب، خستگی و میل به غذاهای خاص شود.

عوامل ژنتیکی

تحقیقات نشان می‌دهد که یک جزء ژنتیکی در PMS وجود دارد. اگر سایر زنان خانواده شما این سندرم را تجربه کنند، احتمال مواجهه با آن افزایش می‌یابد.

عوامل محیطی و سبک زندگی

عواملی مانند استرس، خواب ناکافی، رژیم غذایی نامتعادل و فعالیت بدنی ناکافی می‌توانند شدت علائم PMS را تشدید کنند. مصرف بیش از حد کافئین، نمک و شکر نیز در برخی علائم نقش دارند.

التهاب و ضعف سیستم ایمنی

برخی مطالعات نشان می‌دهند که التهاب مزمن و نقص سیستم ایمنی نیز در علائم PMS نقش بسزایی دارند. این می‌تواند تغییرات هورمونی و شیمیایی در بدن را آغاز کند و علائم را تشدید کند.

تاریخچه روانشناختی و عاطفی

زنانی که دارای پس زمینه افسردگی، اضطراب یا سایر اختلالات سلامت روان هستند، بیشتر مستعد ابتلا به درد شدید پی ام اس هستند. مسائل عاطفی و روانی حل نشده نیز ممکن است این علائم را تشدید کند.

زمان شروع علائم پی ام اس (pms)

علائم PMS معمولاً بین 5 تا 11 روز قبل از شروع چرخه قاعدگی ظاهر می‌شود. این علائم معمولاً با شروع پریود یا در چند روز اولیه پریود کاهش یافته و ناپدید می‌شوند. کمیت و ماهیت علائم از زن به زن متفاوت است.

با این حال بسیاری از زنان به طور مداوم در طول هر چرخه قاعدگی با این تغییرات مواجه می‌شوند. برخی از زنان ممکن است علائم را فقط برای چند روز تجربه کنند.

دوران پی ام اس در دختران نوجوان

هم عوامل محیطی و هم عوامل ژنتیکی در ایجاد قاعدگی pms نقش دارند، اما در حال حاضر به سمت رویکردی موثرتر برای کنترل و حذف آن از طریق عوامل خارجی حرکت می‌کنیم. دخترانی که هنوز چرخه قاعدگی خود را شروع نکرده‌اند باید این نکته را در نظر بگیرند.

در دو تا سه سال اولیه یا حتی در پنج سال اول قاعدگی، دیسمنوره و PMS معنی خاصی ندارند. این به دلیل عدم تخمک گذاری و نوسانات هورمونی در این مرحله است.  بدیهی است که آنها از نظر روحی و روانی توسط خانواده خود آماده شده‌اند تا معتقد باشند که این شرایط باید وجود داشته باشد.

تاثیر رژیم غذایی بر پی ام اس

با تغییر عادات غذایی و سبک زندگی خود، حتی در صورت وجود استعداد ژنتیکی، شما توانایی مدیریت PMS را دارید. علائم پیش از قاعدگی معمولاً در سنین پایین ظاهر نمی‌شود. مصرف غذاهای سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی از جمله کلسیم، منیزیم، ویتامین B6 و آهن ممکن است به کاهش شدت علائم کمک کند. علاوه بر این، کاهش مصرف نمک، کافئین و الکل و در عین حال افزایش مصرف چربی‌های سالم و فیبر می‌تواند به بهبود علائم کلی PMS کمک کند.

برخی از افراد برای کنترل اختلالات افسردگی از قرص برای پی ام اس استفاده می‌کنند که می‌تواند در ایجاد حس آرامش و کنترل اعصاب نقش داشته باشد.

درمان علائم PMS

برخی از زنان از طریق یوگا یا مدیتیشن از علائم PMS خلاص می‌شوند. برخی دیگر با استفاده از مکمل‌های گیاهی از علائم PMS تسکین می‌یابند. مهم است که همیشه قبل از مصرف هر گونه مکمل با پزشک خود مشورت کنید. در اینجا چندین روش برای رفع علائم PMS وجود دارد.

مصرف دارو

شما می‌توانید با مصرف برخی داروها مانند قرص‌های ضد بارداری، مسکن‌ها و مکمل‌ها تحت نظر پزشک علائم PMS خود را کاهش دهید: قرص‌های ضد بارداری با دوز پایین (LD) می‌توانند به کاهش علائم PMS کمک کنند.

می‌توانید از مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن، آسپرین و ناپروکسن برای کاهش علائم فیزیکی استفاده کنید.

مصرف مکمل‌ها

مصرف مکمل‌هایی مانند ویتامین B6، ویتامین C، منیزیم، کلسیم، آهن و غیره می‌تواند به طور موثر علائم PMS را کاهش دهد. علاوه بر این، مصرف ویتامین‌های B و D ممکن است به مدیریت سندرم پیش از قاعدگی کمک کند.

درمان خانگی سندرم پیش از قاعدگی با گیاهان دارویی

گنجاندن گیاهان دارویی زیر در رژیم قاعدگی به مدیریت علائم PMS کمک می‌کند.

• چای برگ تمشک: این چای حاوی مواد مغذی مانند منیزیم و کلسیم است که درد و ناراحتی قاعدگی را کاهش می‌دهد.
• روغن گل مغربی: این روغن از دانه‌های گیاه گل مغربی به دست می‌آید و به طور معمول به صورت کپسول موجود است.
• کوهوش سیاه: ساقه و ریشه کوهوش سیاه را می‌توان به صورت تازه یا خشک برای تهیه چای، کپسول و قرص استفاده کرد.
• شنبلیله: این گیاه به تنظیم هورمونی کمک می‌کند. در نتیجه در کاهش علائم PMS یا سندرم پیش از قاعدگی موثر است. این گیاه دارویی دردهای قاعدگی را نیز کاهش می‌دهد.

راهکارهای کاهش استرس در دوران پی ام اس

استرس می‌تواند به طور قابل توجهی بر چرخه قاعدگی شما تأثیر بگذارد. علاوه بر تداخل در چرخه شما، ممکن است علائم مربوط به PMS را نیز تشدید کند. بنابراین، افرادی که اغلب علائم PMS شدید را تحمل می‌کنند، باید روش‌هایی را برای مدیریت استرس جستجو کنند. لطفاً موارد زیر را در نظر بگیرید.

• خواب کافی داشته باشید.
• برای کاهش سردرد، اضطراب یا اختلالات خواب (بی خوابی) در تکنیک‌های آرام سازی و آرامش عضلانی یا تنفس عمیق شرکت کنید.
• برای تقویت آرامش و کاهش استرس، یوگا یا ماساژ را آزمایش کنید.

آیا PMS با افزایش سن تغییر می‌کند؟

علائم PMS با ورود به اواخر دهه 30 یا 40 سالگی و نزدیک شدن به یائسگی تشدید می‌شود. این امر به ویژه برای زنانی که حالات عاطفی آنها نسبت به نوسانات سطح هورمون در طول چرخه قاعدگی واکنش نشان می‌دهد، کاربرد دارد.

در طول سال‌های قبل از یائسگی، سطح هورمون‌ها می‌تواند به طور نامنظم متفاوت باشد. توجه به این نکته ضروری است که PMS معمولاً پس از یائسگی متوقف می‌شود، در این مرحله فرد دیگر دوره‌های قاعدگی را تجربه نمی‌کند.

آیا سندروم پیش از قاعدگی خطرناک است؟

در اکثر موارد، PMS خطرناک نیست و هر ماه در طول چرخه قاعدگی رخ می‌دهد. با این وجود، مواقعی وجود دارد که فرد ممکن است با علائم شدید روبرو شود. در چنین شرایطی، ناراحتی می‌تواند بسیار حاد باشد و نوسانات خلقی می‌تواند هم فرد و هم اطرافیانش را آزار دهد.

در صورت مشاهده این علائم، توصیه می‌شود سریعاً با پزشک مشورت کنید تا داروهای مناسب برای کنترل درد و علائم روانی ارائه شود.

زمان مراجعه به پزشک متخصص

اکثر زنان با علائم حمله پی ام اس مواجه می‌شوند. با این حال، این علائم در ماه‌های خاصی خفیف است و مانع فعالیت‌های روزانه نشود. اگر علائم سندرم پیش از قاعدگی به اندازه‌ای شدید است که زندگی شما را مختل کند، توصیه می‌شود با پزشک خود مشورت کنید.

علاوه بر این، اگر در این دوره علائم عاطفی PMDD مانند حملات پانیک، اضطراب شدید، افکار خودکشی، عصبانیت شدید و نوسانات خلقی ناگهانی را تجربه کردید، عاقلانه است که این موارد را با درمانگر یا روانشناس خود در میان بگذارید. تشخیص این امر حیاتی است که شرایط زیر ممکن است علائمی شبیه سندرم پیش از قاعدگی ایجاد کند.

• کم خونی
• اندومتریوز
• اختلال تیروئید
• سندرم روده تحریک پذیر (IBS)

هنگامی که برای علائم PMS به پزشک مراجعه می‌کنید، پزشک در مورد سابقه خانوادگی افسردگی و شرایط خاص پزشکی شما برای تشخیص کمک می‌کند. بسته به علائم شما، ممکن است معاینه لگن نیز انجام شود.

توصیه می‌شود طول چرخه قاعدگی، تاریخ پریود و علائم PMS را برای حداقل ۲ تا ۳ ماه ثبت کنید تا تشخیص و درمان آسان شود.